Aktualności
9 maja uczestniczyliśmy w międzynarodowej wystawie kotów rasowych w Łodzi z naszą kotką domową - Kredką. Organizatorzy zapowiadali zorganizowanie specjalistycznej wystawy kotów domowych, co niestety nie nastąpiło. Jest to tym bardziej dziwne, że Łódzki klub dotychczas bardzo poważnie traktował koty domowe i ich właścicieli.
W dniach 4 i 5 kwietnia uczestniczyliśmy w międzynarodowej wystawie kotów rasowych w Kownie, wraz z naszymi kotami syjamskimi Hocus Pocus i Behemoth'em. Na wystawie można było ogląda ponad 300 kotów rasowych z Litwy i okolicznych krajów. Frekwencja dopisała również po stronie tłumnie odwiedzającej wystawę publiczności.
W Kownie Hocus Pocus zakończyła swoją karierę wystawową zdobywając ostatni brakujący certyfikat do tytułu Grand Inter Championa. Żywe zainteresowanie zwiedzających i wystawców wzbudził Behemoth swoim nietuzinkowym wyglądem i zachowaniem.
Koty syjamskie
Koty syjamskie to
najstarsza rasa kotów hodowana przez człowieka. Choć są z
nami od tak dawna, koty syjamskie na przestrzeni ostatnich lat uległy
olbrzymiej metamorfozie. Nie wyglądają jak syjamy pamiętane z dzieciństwa przez nas, czy naszych rodziców. Koty syjamskie nowego typu
to efekt świadomej hodowli i wielu lat starań grona pasjonatów z całego świata.
Kilkanaście, kilkadziesiąt lat temu punktem wyjścia
były koty syjamskie o wyglądzie bardzo zbliżonym do kota domowego.
Różnice polegały głównie na obecności typowych
syjamskich znaczeń - ciemniejszych końców łapek, ogonka i
ciemnej maski na głowie. Celem hodowli kotów rasowych jest wzmocnienie cech dla
danej rasy
charakterystycznych, czyli odróżnienie się od innych ras. Koty
syjamskie nie były wyjątkiem - ewoluowały w kierunku kota
szczuplejszego, o dłuższych kończynach i ogonie, trójkątnej
głowie, nisko osadzonych, dużych uszach. O takich kotach zaczęto
mówić "koty syjamskie nowego typu". Obecnie stanowią one główny nurt hodowli.
Koty starego typu oczywiście nie zniknęły. Są ludzie, którzy
nadal je rozmnażają tłumacząc to sentymentem, jakim darzą koty syjamskie o
wyglądzie sprzed lat. Ponieważ wyrażenie "koty syjamskie starego typu"
brzmi nieco pejoratywnie, używają nazwy koty tajskie. Kot tajski, jako
rasa jest uznany jedynie przez organizację WCF (w Polsce PZF), jednakże FIFE -
największej europejskiej organizacji felinologicznej, (a za nią Felis
Polonia - największa polska organizacja) uznaje jedna rasę
- kota syjamskiego. Koty syjamskie mają opisany standard rasy
i pokrywa się on z wyglądem nowego typu. Koty
syjamskie starego typu choć rasowe - są uznawane za gorsze w typie, ponieważ słabiej spełniają standardy rasy. W rezultacie choć mogą brać udział w wystawach, praktycznie nie mają szans na sukces.
Koty syjamskie dały początek wielu
pokrewnym rasom kotów, od których różnią się jedynie
kolorem bądź długością włosa. I tak koty syjamskie, kóre
mają jednolity kolor na całym ciele (nie mają znaczeń) są znane jako koty orientalne. Koty
seszelskie zaś to koty syjamskie o "łaciatych", niejednolitych znaczeniach. Koty
syjamskie, które mają sierść pół długowłosą to
koty balijskie. Koty orientalne długowłose nazywa się czasem kotami
jawajskimi. Koty syjamskie dały również początek kotom o
szczątkowym futrze, lub zupełnie bez pokrywy włosowej - kotom rasy
peterbald. Wszystkie te rasy są bardzo blisko spokrewnione i ich krzyzowanie w programach hodowlanych jest dopuszczalne przez organizacje felinologiczne.
Koty syjamskie wniosły również swój wkład w rozwój innych, bardziej odległych ras. Mianowicie użyczyły genu himalajskiego który powoduje wystąpienie charakterystycznej ciemnej maski i końcówek ciała na kremowobiałym futrze. Obecnie cechę tę możemy spotkać u np. kotów perskich, czy ragdoll. Dlatego dziś na podstawie tylko samych znaczeń nie można stwierdzić, że ma się do czynienia z kotem syjamskim.
Koty syjamskie wniosły również swój wkład w rozwój innych, bardziej odległych ras. Mianowicie użyczyły genu himalajskiego który powoduje wystąpienie charakterystycznej ciemnej maski i końcówek ciała na kremowobiałym futrze. Obecnie cechę tę możemy spotkać u np. kotów perskich, czy ragdoll. Dlatego dziś na podstawie tylko samych znaczeń nie można stwierdzić, że ma się do czynienia z kotem syjamskim.
Koty syjamskie są kotami dla koneserów. Idą na
przekór aktualnej modzie na ciężkie, puchate olbrzymy (Maine
Coon, Norweskie Leśne), które właśnie teraz mają swoje "5 minut".
Dla swoich wielbicieli są jednak uosobieniem gracji, elegancji i
skończonego piękna. Doskonałe w każdym calu, koty syjamskie słyną
jednocześnie ze swego wiernego charakteru. Utrzymują autentyczny, żywy
kontakt z człowiekiem. Nawet w zaawansowanym wieku nie tracą wigoru charakterystycznego dla kociąt. Dobrze traktowane odpłacają przywiązaniem i długim
życiem.
